Barkod mu, Fotoğraf mı? Hangisi Ne Zaman Kullanılır

Calorie, bir yemeği kaydetmenin iki ana yolunu sunar — bir barkodu taramak ya da bir fotoğraf çekmek — ve ikisi de sonunda aynı tür sonucu, bir kalori ve makro girdisini üretse de, gerçekten farklı durumlar için tasarlanmıştır. Hangisine başvuracağını bilmek, her şey için aynı yönteme varsayılan olarak başvurmaktan belirgin şekilde daha hızlı kayıt tutmayı sağlar.

Barkod tarayıcı, yiyecek basılı bir besin değeri etiketiyle gelen bir ambalajda olduğunda doğru araçtır: mısır gevreği, yoğurt, protein barları, dondurulmuş yemekler, konserve ürünler, atıştırmalıklar, şişelenmiş içecekler. Bu durumların her birinde kesin besin verisi zaten mevcuttur, ve barkodu taramak, onu tahmin etmek yerine doğrudan o kesin veriyi çeker. Zaten kesin olarak bilinen bir şeyi tahmin etmek için hiçbir neden yoktur — bu, mevcut en hızlı ve en doğru kayıt yöntemidir, ve barkodlu bir ambalaj söz konusu olduğunda her zaman varsayılan seçenek olmalıdır.

Fotoğraf yöntemi, barkodla gelmeyen her şey için doğru araçtır: ev yapımı yemekler, restoran yemekleri, meyve, ve tek tek bir besin değeri etiketiyle paketlenmeyecek herhangi bir taze yiyecek. Bu, tipik bir gün boyunca çok daha yaygın bir kategoridir — insanların gerçekte pişirdiği ya da sipariş ettiği çoğu yemeğin üzerinde taranabilir bir barkod yoktur — ve fotoğrafla tahminin özellikle ele almak üzere tasarlandığı durum budur.

Basit bir pratik kural neredeyse her durumu kapsar: barkod varsa, tarayın. Yoksa, fotoğraflayın. Karışık öğünler bazen aynı oturuşta ikisini de gerektirir — örneğin barkodla taranan bir protein bar ile fotoğraflanan bir yan salata — ve bu, bir yöntemin başarısız olduğunun işareti değil, iki yöntemi birlikte kullanmanın tamamen normal ve beklenen bir yoludur.

Bahsetmeye değer bir uç durum var: fırınlanıp evde ekstra malzemeler eklenen dondurulmuş bir pizza gibi, paketli bir ürünü yakından takip eden ev yapımı yemekler. Bu durumda, temel ürünün bilinen besin değeri için barkodunu tarayıp ardından ekstra malzemeleri fotoğraflamak veya elle eklemek, iki yöntemin tamamen tek başına kullanılmasından daha doğru bir toplama ulaştırır.

Daha geniş mesele, bu iki yöntemin aynı iş için rekabet etmediğidir — aynı sorunun iki farklı yarısını çözerler. Paketli gıdanın kesin besin verisi zaten kutunun üzerinde durur; bir barkod taraması bunu birkaç saniyede alır. Ev yapımı ve taze yiyeceğin başından beri bu verisi hiç olmamıştır; bir fotoğraf tam olarak bu boşluk için hızlı, kullanılabilir bir tahmin üretir. Doğru yiyecek türü için doğru olanı kullanmak, kaydın her öğünün üzerine binen fazladan bir iş yerine hızlı hissettirmesini sağlayan şeydir.