Neredeyse Her Yeni Başlayanın Yaptığı Beş Takip Hatası

Yemek takip etmeye başlamak gerçekten faydalı bir alışkanlıktır, ama ilk birkaç hafta genellikle doğruluğu, motivasyonu ya da her ikisini de sessizce baltalayan öngörülebilir bir dizi hata içerir. Neredeyse herkes başladığında bunların bir versiyonunu yapar. Bunları önceden bilmek, onlardan kaçınmayı çok daha kolay hale getirir.

İlk hata, ulaşılabilir olmayan ve önemli olmayan bir hassasiyeti kovalamaktır. Bir porsiyonun 145 mi yoksa 160 kalori mi olduğu, ya da ev yapımı bir yemeğin tahmininin yüzde 10 sapıp sapmadığı konusunda kafayı takmak, takibi gerçekte ne olduğu yerine — zaman içinde alımdan kabaca haberdar kalmak için bir araç — bir laboratuvar ölçümü gibi ele alır. Bu tür bir hassasiyet kovalaması, haftalar boyunca eğilim tek bir öğünün kesin sayısından çok daha önemli olduğundan, çok az pratik fayda için çok fazla motivasyon yakar.

İkinci hata, sadece iyi günleri kaydetmektir. Yemek plana göre gittiğinde dikkatle takip etmek ve fast food'a gidilen ya da gece yarısı atıştırmalığı yapılan günü sessizce atlamak caziptir. Bu, gerçeklikten daha iyi görünen bir yemek kaydı üretir, ki bu da tüm amacı boşa çıkarır — kayıt, gerçekte neler olup bittiğini göstermek için vardır, ve sadece kolay günleri yakalayan bir kayıt bu işi yapamaz. Rahatsız edici günler genellikle kaydedilmiş olması en faydalı olanlardır.

Üçüncü hata, sıvı kalorileri olduğundan az tahmin etmektir; bu başka bir yazıda daha ayrıntılı ele alınmıştır, ama burada tekrarlanmaya değer çünkü bir yeni başlayanın yemek kaydındaki en tutarlı boşluklardan biridir. Kahve içecekleri, meyve suyu, gazoz ve alkol, gerçek, bazen önemli kaloriler taşımalarına rağmen, bir öğün kadar "yemek" gibi hissettirmedikleri için sıklıkla kaydedilmeden kalır.

Dördüncü hata, bir günün sayısını bir veri noktası yerine bir hüküm olarak ele almaktır. Üçüncü günde hedefinin üzerine çıkan bir yeni başlayan, genellikle tüm yaklaşımın işe yaramadığı ya da o hafta için zaten başarısız olduğu sonucuna varır. Yüksek ya da düşük, tek bir gün normal bir değişimdir ve tek başına büyük ölçüde anlamsızdır — bir şeyin gerçekten işe yarayıp yaramadığını gösteren haftalar boyunca oluşan örüntüdür, ve tek bir veri noktası bir örüntüyü ortaya çıkaramaz.

Beşinci hata, genellikle sürdürülebilir olandan çok hızlı sonuç isteğine dayanarak, en baştan gerçekçi olmayacak kadar agresif bir kalori hedefi seçmektir. Birinci haftada belirlenen aşırı agresif bir açık, takibin üçüncü haftada bırakılmasının en yaygın tek nedenidir — takibin kendisi başarısız olduğu için değil, altındaki hedefin en başından itibaren birkaç haftadan fazla sürdürülebilecek bir şey hiç olmadığı için.

Bu beş hatanın hepsi ortak bir ipliği paylaşır: takibi, uzun bir süre boyunca tutarlı ve kusurlu şekilde kullanılacak bir araç yerine kusursuz geçilmesi gereken bir sınav olarak ele almaktan gelirler. Bunları düzeltmek, aynı yaklaşımla daha çok çabalamakla ilgili değildir — hassasiyet çıtasını düşürmek, zor günlerde dürüstçe kaydetmek, sıvı kalorileri yakalamak, herhangi bir tek günü yargılama dürtüsüne direnmek, ve ilk birkaç haftanın ötesinde gerçekten sürdürülebilecek kadar gerçekçi bir başlangıç hedefi seçmekle ilgilidir.