Günlük İçeceklerinizde Gizlenen Kaloriler

Çoğu insanın yemek takip etme biçiminde garip bir kör nokta vardır: bir sandviç özenle ayrıntılı kaydedilir, ama yanında gelen büyük latte, iki bardak portakal suyu ve öğle yemeğindeki gazoz genellikle hiç kaydedilmez. İçindeki kaloriler tamamen aynı olsa bile, içecekler katı yemek kadar sayılmıyormuş gibi hissettirir.

Sade filtre kahve neredeyse kalorisizdir, ama insanların gerçekte içtiği şey nadiren budur. Tam yağlı sütle yapılmış büyük bir latte tek başına 250-300 kalori olabilir — bir dilim pizzayla hemen hemen aynı — ve şuruplu, aromalı bir versiyon bunu kolayca aşabilir. Her gün sipariş edildiğinde, bu, sadece yemeğe dayalı zihinsel bir hesapta hiç görünmeyen sabit birkaç yüz kaloridir.

Meyve suyu, kısmen sağlıklı hissettirdiği için başka bir yaygın kör noktadır. Bir bardak portakal suyu 150-200 kalori içerebilir ve neredeyse tamamı şekerden gelir, gerçek meyveyi yemekten gelecek lifin hiçbiri olmadan. İki ya da üç bardağı hiç düşünmeden içmek kolaydır, oysa iki ya da üç tane portakalın tamamını yemek nadiren kazara olur.

Gazoz ve spor içecekleri en bariz suçlulardır, ama biri onları gerçekten kaydetmeye başladığında fark edilmesi de en kolay olanlardır — normal bir kutu gazoz, yaklaşık 150 kalorilik iyi bilinen bir üründür. Daha sinsi olanlar, nötr hatta erdemli hissettiren içeceklerdir: bir bardakta birden fazla porsiyon meyve ve bir kaşık fındık ezmesi sıkıştıran smoothie'ler, ya da kahveden çok tatlıya yakın özel kahve içecekleri.

Alkol de bu konuşmaya dahildir ve başka bir yazıda daha ayrıntılı olarak ele alınmıştır, ama kısa versiyonu, bir akşam boyunca birkaç içkinin hiçbir yemek olmadan kolayca 400-600 kalori ekleyebileceğidir — bu, aksi halde dikkatle takip edilen bir günün tek en büyük kaydedilmemiş kalori bloğu olabilir.

Bunların hiçbiri içecekleri tamamen kesmek için bir argüman değil. Bu, onları yemekle aynı tutarlılıkla kaydetmek için bir argüman, çünkü vücut sıvı formunda gelen kaloriler ile tabakta gelen kaloriler arasında ayrım yapmaz — yazmaya değecek kadar doyurucu hissettirsin ya da hissettirmesin, hepsi aynı günlük toplama sayılır.

Bunu düzelten alışkanlık basittir: sade su, siyah kahve veya sade çayın ötesindeki her içeceği, tıpkı bir atıştırmalık gibi kayda giren bir şey olarak ele almak. Bu rutin haline geldiğinde, açıklanamayan birçok plato çok daha mantıklı olmaya başlar — yemek kaydı baştan beri doğruydu, sadece hikayenin tamamı değildi.