Tatillerde ve Seyahatlerde Kontrolü Kaybetmeden Takip Etmek

Normal bir takip rutini, normal bir hafta varsayar: tanıdık bir mutfak, oldukça tutarlı bir program, ve bir haftadan diğerine en azından biraz tekrarlanabilir öğünler. Tatiller ve seyahatler bu üç varsayımı aynı anda ortadan kaldırır, ve birçok insanın takibinin tam olarak bu haftalarda — tatillerde, bayram dönemlerinde — dağılmasının nedeni de budur; oysa bu haftalar ne yendiğine dair biraz farkındalık sürdürmenin en faydalı hissedebileceği zamanlardır.

Yardımcı olan ilk zihinsel değişim, hassasiyet çıtasını kazara değil kasıtlı olarak düşürmektir. Bir gezi, malzemeleri tartmanın ya da bir porsiyonun 150 mi yoksa 180 gram mı olduğunu tartışmanın zamanı değildir. Tutarlı şekilde kaydedilen kaba tahminler, seyahat sırasında, o kadar çaba gerektirdiği için hiç gerçekleşmeyen mükemmel sayılardan daha fazla iyilik yapar. Bir gezi sırasındaki amaç, evdeki normal bir haftayla aynı hassasiyet değil, genel farkındalıktır.

İkinci değişim, bir tatil veya gezi sırasında toplam kalorinin muhtemelen daha yüksek olacağını ve bunun bir takip başarısızlığı değil, geçici ve kasıtlı bir tercih olarak sorun olmadığını kabul etmektir. Bir tatil sırasındaki alışılmışın üzerinde bir haftalık beslenmenin, öncesinde ve sonrasında aylarca süren tutarlı takip üzerinde ihmal edilebilir bir etkisi vardır — eğilim çizgisi, tek bir düşük haftayı fark etmediği kadar, tek bir yüksek haftayı da neredeyse hiç fark etmez.

Fotoğrafa dayalı kayıt, özellikle seyahat sırasında veritabanı aramasına dayalı kayıttan daha iyi dayanma eğilimindedir, çünkü restoran yemekleri, otel kahvaltıları ve başka bir ülkedeki tanıdık olmayan yiyecekler zaten nadiren aranabilir bir veritabanında bulunur. Bir fotoğraf, başka bir şehirdeki tanıdık olmayan bir restoranda evdekiyle aynı şekilde işler, bu da onu mevcut en seyahat dayanıklı takip yöntemlerinden biri yapar.

Özellikle bayramlar için — seyahat lojistiğinden ziyade bir veya iki ana öğün etrafında kurulu olan türden — faydalı bir strateji, gün boyunca daha hafif öğünleri normal şekilde kaydedip, günün erken saatlerinde drastik şekilde az yiyerek kalori "biriktirmeye" çalışmak yerine bayram öğününün kendisi için daha yüksek bir sayıyı kabul etmektir. Bayram akşam yemeğine önemli bir açıkla gelmek zaten genellikle geri tepip fazla yemeye yol açar, bu yüzden bol bir öğüne giden ılımlı, normal bir gün, aç kal-sonra-tıka örüntüsünden genellikle daha iyi bir sonuç verir.

Bu dönemlerde günlük hedefleri bırakıp haftayı ya da geziyi bir bütün olarak düşünmek de yardımcı olur. Bir bayram sırasında olağan kalorinin iki katı olan tek bir gün, öncesinde ve sonrasında iki hafta normal takiple çevriliyken, bir ay boyunca yuvarlama hatası kadar küçüktür. Suçluluk güdümlü kısıtlamayı ya da takibi tamamen bırakmayı tetikleyen bir felaket olarak ele alınan tek bir gün, fazladan kalorilerin asla yapamayacağı kadar genel eğilime zarar verir.

Tatiller ve seyahat için pratik hedef, normal bir haftanın sayılarını tutturmak değildir — gezi boyunca tamamen karanlığa gömülmek yerine olup bitenden kabaca haberdar kalmaktır. Hemen ardından, suçluluk duymadan ve cezalandırıcı bir telafi diyeti olmadan takibi yeniden ele almak, gezi sırasında herhangi bir günün gerçekte ne kadar doğru olduğundan daha önemlidir.